അല്ലാഹു സ്വതസിദ്ധമായ (ധാതീ) അനിവാര്യമായ അസ്തിത്വമുള്ളവനാണ് (വാജിബുൽ വുജൂദ്).

അല്ലാഹു സ്വതസിദ്ധമായ (ധാതീ) അനിവാര്യമായ അസ്തിത്വമുള്ളവനാണ് (വാജിബുൽ വുജൂദ്).

ഇബ്നു തൈമിയ്യ, ഇബ്നുൽ ഖയ്യിം, ഇബ്നു ബാസ്: അല്ലാഹുവിന് ഒരു ആരംഭമോ ഉത്ഭവമോ ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നത് അസാധ്യമാണ്. കാരണം, അല്ലാഹു ഒരിക്കലും ഇല്ലാതിരുന്നവനല്ല. അല്ലാഹു സ്വയം അനിവാര്യമായ അസ്തിത്വമുള്ളവൻ (വാജിബുൽ വുജൂദ്) ആണ്. സൃഷ്ടികളെല്ലാം അവനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.

ശൈഖുൽ ഇസ്‌ലാം ഇബ്നു തൈമിയ്യ رحمه الله, മ. 728 ഹി. പറഞ്ഞു:

«"അല്ലാഹുവിന് — അവൻ പരിപൂർണ്ണനും അത്യുന്നതനുമാകുന്നു — ഒരു ആരംഭമോ (ഉത്ഭവമോ) ഉണ്ടെന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് അസാധ്യമാണ്. കാരണം, അവൻ ഒരിക്കലും ഇല്ലാതിരുന്നുവെന്ന് പറയുന്നത് അസാധ്യമാണ്. കൂടാതെ, ആരംഭമുള്ള എല്ലാ വസ്തുക്കളും ഒരു ഘട്ടത്തിൽ ഇല്ലാതിരുന്നവയായിരിക്കണമെന്നത് അനിവാര്യമാണ്. ഉത്ഭവിക്കപ്പെട്ട എല്ലാ വസ്തുക്കളും അവയെ ഉത്ഭവിപ്പിച്ച സ്രഷ്ടാവിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ, അല്ലാഹുവിന്റെ അസ്തിത്വം സ്വയം സ്ഥാപിതമാണ്; അവൻ ആരെയും ആശ്രയിക്കുന്നില്ല. അവൻ പരിപൂർണ്ണനും അത്യുന്നതനുമാകുന്നു."»

---

ഇമാം ഇബ്നു ബാസ് (റഹിമഹുല്ലാഹ്) പറഞ്ഞു:

«"അല്ലാഹുവിന്റെ അസ്തിത്വം (അൽ-വുജൂദ്) മതത്തിൽ അനിവാര്യമായി അറിയപ്പെടുന്ന കാര്യമാണ്. മുസ്ലിംകളുടെ ഇജ്മാഇനാൽ അത് അല്ലാഹുവിന്റെ ഒരു വിശേഷണമായി സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മാത്രമല്ല, മുശ്‌രിക്കുകൾ ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ വിവേകികളായ മനുഷ്യരും അത് അംഗീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതിനെ നിഷേധിക്കുന്നത് ഭൗതികവാദിയായ നിരീശ്വരവാദി മാത്രമാണ്.»

«അല്ലാഹുവിന് 'അസ്തിത്വം' എന്ന വിശേഷണം സ്ഥിരീകരിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, അവന് ഒരു കാരണമോ സ്രഷ്ടാവോ ഉണ്ടെന്ന് അർത്ഥമാകുന്നില്ല. കാരണം, അസ്തിത്വം രണ്ട് തരത്തിലാണ്:»

ഒന്നാമത്തേത്: സ്വതസിദ്ധമായ അസ്തിത്വം (വുജൂദ് ധാതീ)

സ്വയം നിലനിൽക്കുന്നതും, മറ്റാരിൽ നിന്നും ലഭിച്ചതല്ലാത്തതുമായ അസ്തിത്വം. ഇതാണ് അല്ലാഹുവിന്റെ അസ്തിത്വം. അത് അവന്റെ വിശേഷണങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. അല്ലാഹുവിന്റെ അസ്തിത്വത്തിന് മുമ്പ് ഇല്ലായ്മ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അതുപോലെ, പിന്നീട് ഒരിക്കലും ഇല്ലായ്മ ഉണ്ടാകുകയുമില്ല.

അല്ലാഹു പറഞ്ഞു:

«"അവനാണ് ആദ്യം; അവനുമുമ്പ് ഒന്നുമില്ല. അവനാണ് അവസാനം; അവനുശേഷം ഒന്നുമില്ല. അവനാണ് അത്യുന്നതൻ; അവനാണ് അഗോചരമായതെല്ലാം അറിയുന്നവൻ. അവൻ എല്ലാ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും അറിവുള്ളവനാകുന്നു."

(സൂറതുൽ ഹദീദ്: 3)»

രണ്ടാമത്തേത്: സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട (സംഭവിച്ച) അസ്തിത്വം (വുജൂദ് ഹാദിഥ്)

ഇല്ലായ്മയ്ക്ക് ശേഷം നിലവിൽ വന്ന അസ്തിത്വം. ഇത്തരത്തിലുള്ള അസ്തിത്വത്തിന് അതിനെ നിലവിൽ കൊണ്ടുവന്ന ഒരാൾ അനിവാര്യമാണ്. ആ സ്രഷ്ടാവ് അല്ലാഹുവാകുന്നു.

അല്ലാഹു പറഞ്ഞു:

«"അല്ലാഹുവാണ് എല്ലാ വസ്തുക്കളുടെയും സ്രഷ്ടാവ്. അവനാണ് എല്ലാ കാര്യങ്ങളുടെയും കാര്യനിർവാഹകൻ..."

(സൂറത്തു‌സ് സുബർ: 62–63)»

അവൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു:

«"അവർ ഒന്നുമില്ലായ്മയിൽ നിന്നാണോ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്? അല്ലെങ്കിൽ അവർ തന്നെയാണോ സ്വയം സ്രഷ്ടാക്കൾ? അതോ അവർ ആകാശങ്ങളും ഭൂമിയും സൃഷ്ടിച്ചുവോ?"

(സൂറത്തുത് തൂർ: 35–36)»

അതുകൊണ്ട്, അല്ലാഹുവിനെ 'മൗജൂദ്' (അസ്തിത്വമുള്ളവൻ) എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാം. എന്നാൽ 'അൽ-വുജൂദ്' എന്നത് അല്ലാഹുവിന്റെ നാമമല്ല; മറിച്ച്, അവന്റെ ഒരു വിശേഷണമാണ്."

(ഫതാവ അൽ-ലജ്നതുദ്ദാഇമ: 3/190–191)

---

ശൈഖുൽ ഇസ്‌ലാം ഇബ്നു തൈമിയ്യ (റഹിമഹുല്ലാഹ്) പറഞ്ഞു:

«وَهُوَ سُبْحَانَهُ قَدِيمٌ وَاجِبُ الْوُجُودِ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍ وَمَلِيكُهُ هُوَ الْخَالِقُ وَمَا سِوَاهُ مَخْلُوقٌ»

«"അവൻ — എല്ലാ ന്യൂനതകളിൽ നിന്നും പരിശുദ്ധനായവൻ — അനാദിയാണ്; സ്വയം അനിവാര്യമായ അസ്തിത്വമുള്ളവൻ (വാജിബുൽ വുജൂദ്) ആണ്; എല്ലാ വസ്തുക്കളുടെയും റബ്ബും ഉടമസ്ഥനുമാണ്. അവനാണ് സ്രഷ്ടാവ്; അവനല്ലാത്തതെല്ലാം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതാണ്."»

(ബയാനു തൽബീസ് അൽ-ജഹ്മിയ്യ: 1/304)

അദ്ദേഹം മറ്റൊരിടത്ത് പറഞ്ഞു:

«فَإِنَّ اللَّهَ مَوْجُودٌ حَقِيقَةً وَالْعَبْدُ مَوْجُودٌ حَقِيقَةً وَلَيْسَ هٰذَا مِثْلَ هٰذَا»

«"തീർച്ചയായും അല്ലാഹു യഥാർത്ഥ അസ്തിത്വമുള്ളവനാണ്. ദാസനും യഥാർത്ഥ അസ്തിത്വമുള്ളവനാണ്. എന്നാൽ ദാസൻ അല്ലാഹുവിനെപ്പോലെയല്ല."»

(മജ്മൂഉൽ ഫതാവാ: 5/198)

അദ്ദേഹം വീണ്ടും പറഞ്ഞു:

«وَلَا رَيْبَ أَنَّ اللَّهَ مَوْجُودٌ قَائِمٌ بِنَفْسِهِ»

«"അല്ലാഹു സ്വയം നിലനിൽക്കുന്ന അസ്തിത്വമുള്ളവനാണെന്ന കാര്യത്തിൽ യാതൊരു സംശയവുമില്ല."»

(മജ്മൂഉൽ ഫതാവാ: 5/420)

അദ്ദേഹം മറ്റൊരിടത്ത് പറഞ്ഞു:

«وَمَعْلُومٌ أَنَّهُ غَنِيٌّ بِنَفْسِهِ وَأَنَّهُ وَاجِبُ الْوُجُودِ بِنَفْسِهِ وَأَنَّهُ مَوْجُودٌ بِنَفْسِهِ»

«"അവൻ സ്വയം പര്യാപ്തനാണെന്നും, സ്വയം അനിവാര്യമായ അസ്തിത്വമുള്ളവനാണെന്നും (വാജിബുൽ വുജൂദ്), സ്വയം നിലനിൽക്കുന്ന അസ്തിത്വമുള്ളവനാണെന്നും സുപരിചിതമായ കാര്യമാണ്."»

(മജ്മൂഉൽ ഫതാവാ: 11/395)

---

അൽ-ഇമാം ഇബ്നുൽ ഖയ്യിം (റഹിമഹുല്ലാഹ്) പറഞ്ഞു:

«تَفَرَّدَ الْحَقُّ تَعَالَىٰ بِالْوُجُودِ أَزَلًا وَأَبَدًا وَأَنَّهُ الْأَوَّلُ الَّذِي لَيْسَ قَبْلَهُ شَيْءٌ وَالْآخِرُ الَّذِي لَيْسَ بَعْدَهُ شَيْءٌ وَوُجُودُ كُلِّ مَا سِوَاهُ قَائِمٌ بِهِ وَأَثَرُ صُنْعِهِ فَوُجُودُهُ هُوَ الْوُجُودُ الْوَاجِبُ الْحَقُّ الثَّابِتُ لِنَفْسِهِ أَزَلًا وَأَبَدًا… فَوُجُودُهُ تَعَالَىٰ وُجُودٌ ذَاتِيٌّ.»

«"സത്യവാനായ അല്ലാഹു, അത്യുന്നതനായവൻ, അനാദിയായും അനന്തമായും അസ്തിത്വമുള്ളവനാകുന്നതിൽ ഏകനാണ്. അവനാണ് ആദ്യം; അവനുമുമ്പ് ഒന്നുമില്ല. അവനാണ് അവസാനം; അവനുശേഷം ഒന്നുമില്ല. അവനല്ലാത്ത എല്ലാറ്റിന്റെയും അസ്തിത്വം അവനാൽ നിലനിൽക്കുന്നതും അവന്റെ സൃഷ്ടിയുടെ ഫലവുമാണ്. അതിനാൽ, അവന്റെ അസ്തിത്വം തന്നെയാണ് അനിവാര്യവും യഥാർത്ഥവുമായ, സ്വയം സ്ഥാപിതമായ അസ്തിത്വം. അത് അനാദിയായും അനന്തമായും നിലനിൽക്കുന്നതാണ്. അതിനാൽ, അല്ലാഹുവിന്റെ അസ്തിത്വം സ്വതസിദ്ധമായ (ധാതീ) അസ്തിത്വമാണ്."»

(മദാരിജുസ് സാലികീൻ: 3/34).

ഡോ: കെ. മുഹമ്മദ് സാജിദ്.